martaros.bloggar.is

Ferdablogg!

Mon, 21 Jul 2008 07:40:52 +0000

Eg er a interraili, nu stodd i Rom. Vid stelpurnar erum med ferdablogg sem eg aetla ad auglysa her
evropuflakk.bloggar.is

Sjaumst!

Fr�!

Thu, 24 Apr 2008 18:22:10 +0000

Ég er alltaf að bölva vinkonum mínum að nenna ekki að blogga og svo geri ég það aldrei sjálf. Er í smá fríi núna. Byrja í ónæmisfræði á morgun, þá eru akkurat 4 vikur í próf. 4 vikna megalestur býður mín. Til þess að halda upp á það fór ég í kringluna í dag og keypti mér sjóliða kjól fyrir ferjuna milli ítalíu og grikklands og dress fyrir toscana héraðið... ahh ég get ekki beðið þangað til í júlí!!

Sk��afer�!

Tue, 29 Jan 2008 21:37:20 +0000

Langt síðan ég hef bloggað og kominn tími á að breyta því.
Ég fór í skíðaferð til Akureyrar með læknisfræðinni fyrir nokkrum helgum. Við vorum ótrúlega heppin með veður, fyrsta almennilega skíðafærðin í vetur.
Ég fór alltaf einu sinni á ári í 10 daga skíðaferð þegar ég bjó í Svíþjóð en hef í raun ekki farið á skíði síðan ég flutti heim. Það var þess vegna talsvert spennandi að sjá hvort að ég gæti þetta ennþá. Við vorum nú ansi góðar, miðað við takmarkaða kunnáttu, að djöflast í brekkunni.
Fyrir hádegi vorum við bara í stólalyftu brekkunni og vorum að hita okkur upp. Eftir hádegi ákváðum ég og Ásdís hinsvegar að prófa að fara upp í strýtuna með bretta genginu, því þau voru svo töff. Til þess að fara upp í strýtuna þarf að fara með svona svokallaðri T-lyftu þar sem tveir sitja með prik undir rassinum. Við Ásdís rennum okkur að lyftunni og grípum í eitt T. Reynum í mesta basli að koma þessu undir rassinn á okkur sem tekst með misjöfnum árangri. Ásdís nær að setja sinn helming undir rassinn en ég næ bara rétt svo að hanga í mínum helmingi!! Hver heilvita maður hefði að sjálfsögðu sleppt lyftunni á þessum tímapunkti, en ég?? nei, nei, ég þorði ekki að sleppa helvítis prikinu því að brekkann varð strax svo brött! Þannig að ég hékk með prikið undir hendinni og rassinn út í loftið, því þið munið að Ásdís náði að setja sinn hluta undir rassinn þannig að lyftan var ansi neðarlega. Þannig fórum við saman upp alla brekkuna, eins og algjörir fávitar! Það má einnig fylgja sögunni að daginn eftir voru harðsperrurnar í öxlinni og hendinni verri en í löppunum!
Við rendum okkur svo niður púðursnjóinn af bestu getu og reyndum að gleyma þessari óheppilegu upplifun. Eftir nokkrar ferðir í stólabrekkunni þá fór okkur aftur að langa í púðursnjóinn... Við ákváðum hinsvegar að nú myndum við fara í sitthvoru lagi upp með lyftunni, það myndi ábyggilega ganga betur...
Ég fór fyrst að lyftunni og reyndi að grípa T... það var auðveldara sagt en gert, hvert T-ið á fætur öðru þeyttist framhjá mér á ofsa hraða og þau voru alltof há þannig að ég gat ómögulega náð þeim. Þegar fólkið í röðinni var orðið óþreyjufullt steig kona fram og hjálpaði mér, hún greip í T og skipaði mér og Ásdísi að setjast sitt hvoru megin. Það yrði miklu auðveldara ef við værum tvær til að hafa jafnan þunga, sagði hún. Jújú, viti menn við brunuðum upp brekkuna eins og ekkert væri og hlóum dátt að því hvað við hefðum verið asnalegar í ferðinni áðan. Þegar lyftuferðin var að klárast áttuðum við okkur hinsvegar á því að við hefðum ekki hugmynd um hvernig við ættum að komast af þessu T-i!!...áttum við að fara af samtímis??... eða sitt í hvoru lagi?? Á örlagastund ákveð ég að best sé að ég fari fyrst. Ég hendi mér af T-inu sem gerir það að verkum að jafnvægið í því hverfur og það snýr upp á sig og dregur Ásdísi upp í loftið á rassinum...!! Þegar við erum búnar að jafna okkur á þessum ósköpum, djöflumst við niður ótroðnu brekkurnar eins og ekkert væri sjálfsagðara. En við fórum ekki aftur í T-lyftuna, hún hentaði okkur einfaldlega ekki...

Einnig var mikið drukkið og djammað. Hlustað á Pál Óskar öllum stundum og klukkan var alltaf "bara tvö" jafnvel þó að væri komið undir morgun... svona á alvöru skíðaferð að vera!

Veist �� etta ekki?...

Sun, 11 Nov 2007 13:02:41 +0000

... en þú ert í læknisfræði!!

Vá hvað ég þoli þessa setningu ekki.

Ekki spyrja mig um neina sjúkdóma, ég læri ekki sjúkdómafræði fyrr en eftir 2 ár. Ekki spyrja mig um lyf, lyfjafræðin hjá mér er eftir 1 ár. Ekki heldur spyrja mig hvort einhver tilfelli í house séu til, því ég hef ekki grænustu glóru.

ÉG myndi aldrei biðja lögfræðinema að útskýra eitthvað skrítið lagatilfelli eða biðja verkfræðinema að reikna burðarþol efri hæðarinnar. Afhverju á þá að vera svona eðlilegt fyrir mig að svara einhverjum námstengdum spurningum í partýi?

Hér með er ég búin að ákveða að tala aldrei aftur um læknisfræði á djammi (eða chilli) með öðrum en læknanemum. Og hananú.

La femme fetal

Fri, 20 Jul 2007 23:56:12 +0000

Ég á mér alltaf ákveðna uppáhaldskalla á deildinni minni. Eftir að kall verður uppáhaldskall þá hættir hann aldrei að vera það fyrr en hann deyr. Jafnvel þó að hann verði það heilabilaður að hann klípi mig, hrækji á mig og jafnvel pissi aðeins á mig. Ég er alltaf aðeins betri við þessa uppáhaldskalla mína en alla aðra á deildinni.
En nú er ég farin að sjá ákveðið munstur, næstum því allir uppáhaldskallarnir mínir síðan í fyrrasumar hafa látist. Maður sem varð næstum uppáhaldskall í fyrra en samband okkar varð mun nánar í sumar fékk nýverið heilablóðfall tvisvar og fékk hjarta- og nýrnabilun. Við vorum búin að ákveða að hann myndi labba á móti mér niður ganginn í ágúst en það verður víst aldrei.
Eini kallinn í sumar sem er nýr á listanum er æðislegur, súperhress og er bara í hvíldarinnlögn hjá okkur. Viti menn, um leið og hann verður uppáhaldskall þá dettur hann tvisvar í sömu vikunni! Fær fyrst stærstu kúlu á höfuðið sem ég hef á ævinni séð og í seinna skiptið lærbrotnar hann!
Þetta er farið að valda mér talsverðum áhyggjum og ég er alvarlega að spá í að hætta að vera góð við kallana á deildinni. Þeir stráfalla um leið og ég sýni þeim athygli... ég hlýt að vera hin eina sanna femme fetal.

Flutt!

Thu, 14 Jun 2007 23:18:59 +0000

Ég er flutt!
Er búin að vera netlaus í marga marga daga á meðan við vorum að flytja. En það hefur margt annað en lögheimili breyst í lífi mínu þessa seinustu daga. Meðal annars þetta:

1. Ég ætla ekki með kórnum til Kína.
2. Ég baðaði mig í sjúklega kaldri íslenskri á rétt fyrir utan Hellu.
3. Ég var útnefnd drusla vikunnar af Steina bekkjarbrósa.
4. Ég fékk útúr seinustu prófunum mínum þannig að kvíðahnúturinn í maganum er horfinn.
5. Maður tilkynnti mér að hann gæti hugsað sér að verða hrifinn af mér, hann er 98 ára, með alzheimer og pissar í poka.

Það er komið sumar!

...

Sun, 03 Jun 2007 03:07:18 +0000

Dagurinn í dag er búinn að vera mjög skrítinn.
Eftir svefnlausa nótt gekk ég, kl 10 í morgun, Hverfisgötuna með blæðandi fætur, í allt of stuttum buxum, í alltof háum skóm og með maskara niðrá kinnar. Mér hefur sjaldan liðið jafn mellulega og ég held að rónar bæjarins og almennir vegfarendur hafi verið mér hjartanlega sammála. Náði í bílinn, fór heim að sækja systur mína og við brunuðum upp í Hafnarfjörð svo hún gæti farið á hestbak. Morgunmaturinn minn samanstóð af light popppoka sem ég borðaði í bílnum. Það er ekki sniðugt að borða popp undir stýri því það fer allt útum allt og svo sveið mér suddalega í brunasárið á hökunni. Á meðan katla var á hestbaki átti ég að ná í slátturvél sem var hjá frænku okkar í Hafnarfirði. Af einhverri undarlegri ástæðu hafði ég trú á því að ég gæti ratað sem ég gerði reyndar alveg nokkurnvegin ef maður telur frá nokkur símtöl til frænku minnar og de-tourinn til Straumsvíkur.
Svo sótti ég kötlu og við fórum í Ikea. Það er ekki sniðugt að fara þangað ósofinn, þunn og búin að borða einn popppoka. Endaði á því að við keyptum fullt af ljótu dóti á baðið sem við ætlum að skila á morgun. Keypti reyndar líka skrifborðsstól sem er fínn. Það reyndist hins vegar ansi erfitt að koma honum í bílinn þar sem slátturvélin var þar fyrir og ég og katla börðumst við rúmfræði í svona 20 mín áður en það tókst. Það sem gerði þetta ennþá verra var að ég ákvað að fara í bundnum kjól, sem er reyndar ekkert vel bundinn, og sleppti sokkabuxunum þannig að ég þurfti líka að fara í slag við vindinn um hvort nerbuxurnar mínar ættu að vera til sýnis eða ekki. Því miður held ég að vindurinn hafi komið betur út úr bardaganum en ég, aumingja barnafólkið í ikea.
Sem betur fer endaði dagurinn vel í innflutningspartýi vinkvenna minna með góðri tónlist og skemmtilegum stelpum. Gott að hafa góðar vinkonur til að minna sig á hvað skiptir raunverulega máli.

Wanderlust!

Sat, 19 May 2007 00:30:07 +0000

Ég er að pakka þessa dagana, það er eiginlega svolítið leiðinlegt að komast að því hvað ég er í raun óskipulögð. Herbergið mitt lítur oftast ágætlega út en ekki er allt sem sýnist. Hvað er stúdentshúfan mín til dæmis búin að vera að gera í nærfataskúffunni minni síðasta hálfa árið? Þráðlausi heimasíminn sem var búinn að vera týndur í fleiri mánuði fannst læstur í skrifborðsskápnum mínum. Ég er alltaf að komast að fleiri og fleiri leyndarmálum sem leynast í fataskápnum mínum, silvurlitaðir háhælaðir skór sem ég keypti fyrir 3 árum og hef aldrei notað fyrr en í gær. Sum leyndarmál eru ánægjuleg, önnur ekki.

Þorgerður fékk mig til þess að vera með heilsuhorn á vorvítamín í gær. Þar mældi ég blóðþrýstinginn á allnokkrum vinum mínum og öðrum gestum. Það sem kom mér á óvart var að karlmenn/piltar voru nánast alltaf með hærri þrýsting og púls en konurnar/stúlkurnar. Nú kann ég ekki mikið um blóðþrýsting en ég fór að velta því fyrir mér hvort karlmenn væru almennt með hærri þrýsting eða hvort ég hafi bara verið í of flegnum kjól?

Undanfarið hef ég ekki getað sofnað án þess að hlusta á wanderlust og dull flame of desire, volta er nýji elskhuginn minn.

P�lit�k

Sat, 12 May 2007 22:00:47 +0000

Þetta kvöld einkennist af pólitík. Eftir hamingjukaup í smáralindinni fór ég að kjósa upp í hlíðarskóla, kaus rétt að sjálfsögðu. Verð að kaupa mér hamingju aftur á morgun ef kosningarnar fara á versta veg, svartir háhælaðir skór í sigtinu. Ég er að horfa á Eurovision, það er nú meiri pólitíkin, svíar gefa Noregi, balkanskaginn og öll austur evrópa gefa hvort öðru innbyrðis. Ég man nú í gamla daga þegar þetta snérist um besta lagið og sönginn, núna snýst þetta bara um pilsnasídd og öfgar. Blee

Var að klára verknámsviku á Reykjalundi og Landakoti. Það var skítsæmilegt, mikil bið og langir fyrirlestrar en svona er kannski bara læknastarfið? neiii held ekki.

Mikið djamm í gær, er eiginlega enn að jafna mig. Læknadeild fór frá brunarústinni Pravda yfir í sukkið á Glaumbar. Gott bekkjarpartý/afmælispartý eftir það, það er æði að vera næstum því búin í prófum.

Staðan kl. 02.35, stjórnin fallin. Stórsigur vinstri hreyfingarinnar um allt land. Ég þori varla að vona að þetta gangi allt upp?

13. maí kl.17.06, stjórnin stendur enn á sínum völtu fótum og svörtu háhæluðu skórnir voru ekki til í mínu númeri. Lífið er ömurlegt.

Pr�flok!

Sun, 06 May 2007 23:57:28 +0000

Ég er búin í prófum! Tvö helvísk próf, þar sem allt sem hugsast gat fór úrskeiðist. Ég kom út skjálfandi með svima eftir þriggja tíma próftíma í fyrra prófinu þar sem ég fattaði 10 mín áður en tíminn var búinn að ég hefði á einhvern óskiljanlegan hátt ruglast á hlutverki MT og IF. Ég náði samt vonandi að laga það en prófbókin mín var eins og eftir kjarnorkusprengju. Það var villa í prentun í seinna prófinu þannig að það var allt í klúðri og frekar mikið bögg.
Eftir prófið í gær fór ég með bekknum í bústað. Þar drekktum við sorgum okkar og við stelpurnar fórum í vindbað. ;)

Ég er svo fáránlega mikil grenjuskjóða. Ég græt samt ekkert mikið yfir raunverulegum hlutum en óstjórnlega mikið yfir bíomyndum og sjónvarpsþáttum. Var að horfa á tvöfaldan Grey's og ég var að reyna að passa mig að gráta ekki mikið því ég held að systur minni finnist það óþægilegt. Þannig að ég grét bara smá í lokinn en svo þegar þátturinn var búinn og við vorum að bursta tennurnar þá byrjaði ég að hágráta!! Ég gat bara ekki haldið því inni, systir mín, brella og mammma héldu að ég væri að missa vitið en ég sat bara á baðkarsbrúninni og grét og grét. Þetta var næstum því eins slæmt og þegar ég fór á KingKong með þáverandi kærastanum mínum og vini hans. Þá grét ég hálfa myndinina með ekka og fötin mín voru öll útí hori og slefi þegar við komum út. Útaf apa sem var ekki einu sinni raunverulegur, ég er nú ekki alveg í lagi.